Birtakım Sözcüğü Nasıl Yazılır?
Bir Hata, Bir Kaybolan An
Günlerden bir gün, Kayseri’nin soğuk ama sıcak rüzgârlarıyla sarhoş olmuşken, bilgisayarımın başında oturuyordum. Elimde bir kahve, düşüncelerim kafamda kaybolmuş. Saat ilerliyordu, ama ben hâlâ yazıyordum. Her şeyin ötesinde, her şeyin içinde bir tek şey vardı: Birtakım. Evet, o hep bilindik, bazen kullanılmaktan çürümüş ama yine de her zaman var olan sözcük.
Bir zamanlar annem, yazarken bu sözcüğü yanlış kullanmamı sıkça hatırlatırdı. “Birtakım,” derdi, “her zaman dikkat etmen gereken bir sözcük. Tam olarak ne demek istediğini anlamalısın.” O zamanlar, tam olarak ne anlama geldiğini çözememiştim. Belki de dilin içindeki gizemli bir kelimeydi. Ya da belki de hayatın öylesine karmaşık yönlerinden biri.
O Günü Hatırlıyorum
Bir hafta önce, o eski defterime yazdığım satırlara takıldım. Yine günlük tutuyordum. “Bugün bazı şeyler kafamı karıştırıyor,” diye başlamıştım. O gün, geçmişin anıları, belirsizliğin hayal kırıklıkları, ve bir de kaybolan zamanın duygusal ağırlığı vardı.
Saat akşam sekizi gösteriyordu. Akşam yemeğinden sonra, bilgisayarımda bir yazı yazmaya karar verdim. Konu belliydi: “Birtakım” kelimesinin nasıl yazıldığını araştıracaktım. Ama yazarken, aniden bir duygu seli geldi. Anlamını gerçekten sorguladığımda, kelimenin içindeki karmaşıklığı fark ettim.
Birçok kişi “birtakım”ı bir araya getirirken sanki doğru yazılmasına dikkat etmiyordu. O kadar yaygın ve aynı zamanda kaybolmuş bir kelimeydi ki… Aslında ne demek istediğini bile bazen unutur gibi oluyordum. Bu bana kaybolan anları hatırlatıyordu. Her şeyin bir anlamı vardı, ancak bazen bu anlamları bulmak, kelimelerin peşinden gitmek çok zordu.
Birtakım, bazen bir şeye işaret etmek, bazen de bir şeyin belirsizliğini vurgulamak için kullanılır. Kelime, belki de kaybolmuş bir anı ya da kaybolmuş bir fırsat gibi, belirsizliğin gölgesinde yaşamaya devam eder. Ve ben de bu yazıyı yazarken, tam da o belirsizlik içinde kaybolmaya başladım.
Sözcüklerin Bize Öğrettiği
Yavaşça fark ettim: Birtakım, belki de sadece bir kelime değil, hayatta bazen kaybolan, bazen de bulunmayan, ama hep bir şekilde karşımıza çıkan şeylerin simgesiydi. İnsanların hayatına bazen birtakım anlar, birtakım insanlar girer. Kimisi kalır, kimisi kaybolur.
O akşam yazdıklarım bir anda çok derinleşti. Kafamdaki duygular birdenbire kelimelere döküldü. Yazmak, duyguları dışa vurmak her zaman kolay olmamıştır. Ama bir şekilde, o gün kelimeler bana daha yakın geldi. “Birtakım” kelimesinin derin anlamını anlamak için gerçekten doğru yazmak gerektiğini fark ettim. Sadece doğru yazmakla kalmıyor, yazarken ne demek istediğini de bilmek gerektiğini anlamıştım. Hangi kelimeleri kullanarak duygularımızı tam olarak ifade edebiliriz? Birtakım, tam da bunun için önemliydi.
Kaybolan Yaşamlar, Bulunan Kelimeler
Gecenin ilerleyen saatlerinde yazdıklarım bir anlam kazandı. Hedefim artık sadece doğru yazmak değildi, duygularımı doğru bir şekilde aktarmaktı. Her şeyin yerli yerine oturduğu o anı bulmuştum. Yazı, hayatın içindeki kaybolmuş anları bulmamı sağladı. Birtakım şeylerin anlamını bulmuş gibi hissediyordum.
O yazıyı bitirdiğimde, belki de kelimenin tam anlamını öğrenmiş oldum: Birtakım, yalnızca bir yazım hatasından ibaret değildi. O, belirsizlikle, kaybolmuşlukla, bir şeylerin eksikliğiyle ilgiliydi. Ama bu eksiklik, hayatın zenginliğini de yansıtır. Kaybolan her şeyin bir yeri vardır, tıpkı “birtakım” gibi.
Ve şimdi, o kelimenin yazılışını tam olarak öğrenip öğrenmediğimi merak ediyorum. Belki de yazarken anlamını daha iyi keşfettim. Ya da belki de, her kelimenin bizimle birlikte yaşadığını fark ettim.
Kelimenin doğru yazılışı ve anlamı bir kenara, yaşamın kendisi her zaman bir şekilde büyülü bir anlam taşır.